Ebrahim Sulaiman Sait

From Wikipedia, the free encyclopedia
Jump to: navigation, search
Ebrahim Sulaiman Sait
Sulaiman sait 1.jpg
Born (1922-11-03)3 November 1922
Banglore, India
Died 27 April 2005(2005-04-27) (aged 82)
Banglore
Occupation Politician

Ebrahim Sulaiman Sait (1922–2005) was an Indian politician, former Member of Parliament of India and Founding leader of Indian National League He belongs to Cutchi Memon. He was fondly called "Mehboob -e -Millath"

Early life[edit]

Ebrahim Sulaiman Sait was born on November 3, 1922 into a rich business family of Mysore Cutchi Memon settled in Bangalore, as the son of Mohammed Sulaiman Sait and Zainab Bai. His mother was from Thalasseri (Tellichery) in Kerala. He completed his primary education in the Brennen High School and Madrassa Yusufiya in his mother’s hometown as the young Sait stayed back with his uncle Tahir Mahmood Moosa. He could not complete his studies at St. Alocious High School in Mangalore owing to his father’s sudden death in 1937. He then shifted to St. Joseph High School and St. Joseph College in Bangalore. After graduating in economics and history, he started teaching in 1943 at Robert Sunpett Government College in Kolar and Marai Melappe Government College in Mysore. He resigned from his teaching post when the establishment prevented government servants from indulging in politics. He married Maryam Bai from Mattancheri in Kochi. They had five children Khaild, Azra, Razia, Tasneem and Siraj.[1]

Political life[edit]

Sulaiman Sait had the privilege to share the stage with All India Muslim League’s all time great leaders like Qaed-e-Azam Muhammed Ali Jinnah, Liaqat Ali Khan and Fazlul-Haq, in the 1941 conference held at Madras. Sait was just 19 years old then. He announced his entry into politics through a speech he gave in the Malabar district conference of Muslim Students Federation. One of the greatest Muslim League leaders in Kerala, late K. M. Seethi sahib, was the translator. Seethi sahib was his political guru too. The former had also come from a rich business background and spent nearly everything he had for his party and the community. Sait sahib also did the same with same intensity that he might have internalized from his guru. Qaed-e-Millat Ismail sahib was another great mentor and source of inspiration for Sait. In that generation of selfless community-servers, nobody is left behind today. They offered extraordinary sacrifices and didn’t ever think of making benefits for themselves.

Sait was one of the most noted and acclaimed parliamentarians the democratic India had ever seen. He had been in Parliament for long 35 years representing different constituencies in Kerala: Manjeri, Ponnani and Kozhikode.[2] He was closely known to all prime ministers of India right from Pandit Jawarharlal Nehru. But he was never ready to exploit his fame and influence for personal gains. Nor was he nepotistic. Despite giving good education to his children, Sait never bothered about finding them good posts. When our political leaders synonymised politics with nepotism, he stood at the opposite pole. He used to refuse gifts when it was meant to win favour.

Sait was a very sensitive leader who loved his people deeply. "He was too honest to be a politician," analysts often said about him. But that was the most positive aspect about his political activism. It was his splendor, the secret of his lasting charisma. He was innocent like a child, which caused him to be cheated by even those whom he trusted most. He was an angry young man even in his 80s whenever it came to the issue of injustice towards the minority. He enjoyd unending energy inside. But he didn’t know how to "play" politics: for him, politics was not a game, but a very wise and serious thing to engage in. He never tried to hide his emotions whether in parliament or in a riot zone. His emotions were always for the noble causes. His empathy was for the suffering of his beloved community. Wherever there was a riot, whether in Jabalpur (1962) or Maradu (2002), he didn’t delay his visits to the victims; he minced no words in arguing for justice for the thousands of victims he met. Babri Masjid was a festering wound in his soul. That was the reason why he had to leave Indian Union Muslim League, the party for which he lived and gave his sweat and blood. More than anything else, power, money or fame, he loved his people. He admired the principles that made up his political vision. So nobody could ever silence him. He was a bold leader; and a nice, fine and decent human being.

His speeches are famous both inside and outside Parliament. He spoke with powerful eloquence both in Urdu and English. Kerala was his most influentially popular platform. And the public here knew neither Urdu nor English. Still whenever and wherever Sait was to give a speech thousands of common people gathered there. With respectful and patient silence, they listened to his emotional volcano. Though he always enjoyed eminent translators, the audience never seemed to be in need of them to understand the exploding words that Sait said. Sometimes he literally broke into tears in front of huge gatherings while speaking about the poor and helpless victims of the riots in north India. When he stood on the dais with uncontrollable streams of tears on his cheeks, many of his followers also used to cry. He was a legend in his own lifetime. And like any legend, he was a failure. But what we term as "failure" was his success.

All issues that touched the lives of the Muslim community, in other words all issues that mattered to the secular and pluralistic life of Indian democracy, deeply bothered his mind and thoughts. He forcefully fought to retain the minority status of Aligarh Muslim University. After the Shah Banu case verdict, he pressurised the Centre to bring out Shariah Protection Bill. In other major issues like Jamia Millia Islamia, Babri Masjid, TADA and the seven year-long imprisonment of Abdul Naser Madani, Sulaiman Sait had been taking pain to deal with them all. And for this, he was criticized, misunderstood and punished.

Emerson’s famous quote "to be great is to be misunderstood," was true about Sait too. May be because of his uncompromising stance in favour of his community, though every time justifiable if measured with any scale, many people misunderstood him as a Muslim communalist. Better to say, the media painted him as an extremist. In actuality, he was fulfilling his responsibility towards the people whom he represented. He deeply knew that the Muslim community in India didn’t have an alternative voice to speak for them. He entered that space, filled the vacuum and fought for the underprivileged and the tortured. He was the sole political figure in India who understood the range of insecurity among Muslims in India. But he never cashed in on them, nor did he let it turn out to extremist terrorism. In speeches, he used to quote Quranic verses abundantly. He educated people, reminded the educated ones about the responsibility of being enlightened. In the whole history of Parliament there is no one to be equated with him when it comes to fighting for the rights of the riot victims. Perhaps, the West Bengal MP Syed Badarudduja was another mentionable exception, though for a short term.

Sait once dreamed to transform IUML into a really national organisation instead of remaining confined into the comfortable environs of Kerala. But his colleagues were apparently satisfied with what they had achieved in Kerala: power, influence and followers. By all means Sulaiman Sait deserved to be called Mehbub-e-Millat and was always called so by his people.

The real leaders are those who undertake moral battles they might lose. It requires a lot of courage and wisdom to fight for a cause which may not be popular. He was never afraid of any threats or losses. During the notorious Emergency, when his colleagues in the Muslim League were arrested and tortured, Sait protested boldly. In Delhi, the League leader Iqbal Ahmed Kustiwala and many activists were arrested. Some of their relatives came to Sait and pleaded for his interference. Sait spoke to the Congress President Mr. D. V. Barua over phone and asked for an appointment. The next morning Sait met Barua and plainly asked to arrest him too. It was surprising for the Congress leader. "You’ve arrested my party members and let me free. This is not fair," was Sait’s comment. Barua took him to the then Prime Minister Indira Gandhi to whom Sait bluntly said: "I want to get arrested. I am against the Emergency and compulsory sterilization." Indira knew the power this man had inside. After two days Sait sahib received a phone call from the Prime Minister’s Additional Private Secretary, Mr. R. K. Dhawan, telling him that he could come to the jail and get all his colleagues released. When the Jamat-e-Islami and Students Islamic Movement of India were banned, his was the strongest and most repeated protest demanding the reversal of the government decision.

The Babri mosque demolition was the turning point in Sait’s political life. Perhaps it disillusioned his expectations from many establishments in which he had invested his trust. One might argue that it was a failure of practical foresight. However, Babri tragedy left him a most disappointed and disillusioned man. He wanted to correct the mistake of blindly trusting the Congress. He directly walked to the then Prime Minister P. V. Narasihma Rao and blamed him in his face that he had no right to continue in power. His party was sharing power with the Congress in Kerala those days. He asked his party ministers to quit the coalition as early as possible. But Sait was alone in this view; other IUML leaders were not willing to quit power. He believed that morally the Muslim leadership has no right to sit with those who collaborated with the mosque demolishers. Eventually, after many troublesome bargains inside IUML, Sait was removed from leadership by the national executive of the party. He came out of the party with a dignity glorified by the value of renunciation and formed the Indian National League on April 22, 1994. Since then, for nearly a decade, he painstakingly led the party forward, despite his old age and shortage of money, resources and manpower. "He was not just a leader for our party and each member; Sait sahib was like an affectionate father for every one of us", said P. M. A Salam, the state general secretary of the Indian National League at a condolence meeting at Calicut recently. True, to everyone who met him and interacted with him, he was more than a leader.

Another important thing about Sulaiman Sait was that he was not a narrow-minded man. He tolerated and respected other perspectives too, whether political or jurisprudential. He was an ardent admirer of Allama Mohammed Iqbal’s poetry. He was perhaps the only Muslim leader in India who could meet and spend time with many internationally renowned Muslim leaders like Muhammed Ali Jinnah, Syed Maududi, King Faisal, Imam Khomeini, Yasser Arafat and many others. He spoke in several Islamic conferences held in various parts of the world representing the Muslims of India.

He was one of the founding fathers of All India Muslim Majlis-e-Mushawarat.[3] He was its Secretary for a period. He was the founding general secretary of the All India Palestine Conference. He co-founded the All India Muslim Personal Law Board, which was formed in 1972 to protect the Muslim law in India. Similarly he was the first president of the All India Milli Council, which was formed in May 1992. Babri Masjid Movement Co-ordination Committee was also co-founded by Sait. Besides, he was a constant member of many organisations like the Central Hajj Committee, Hajj Advisory Council, Aligarh Muslim University Court etc. He was also a member of the National Integration Council and Central Waqf Council.

His demise has orphaned his party.

Year - 1991 Winner - Ebrahim Sulaiman Sait % Votes - 53.08 Party - IUML PONNANI Parliamentary Constituency (KERALA)

Year - 1989 Winner - Ebrahim Sulaiman Sait % Votes - 49.84 Party - IUML MANJERI Parliamentary Constituency (KERALA)

Year - 1984 Winner - Ebrahim Sulaman Sait % Votes - 50.9 Party - IUML MANJERI Parliamentary Constituency (KERALA)

Year - 1980 Winner - Ebrahim Sulaiman Sait % Votes - 53.61 Party - IUML MANJERI Parliamentary Constituency (KERALA)

Year - 1977 Winner - Ebrahim Sulaiman Sait % Votes - 61.27 Party - IUML MANJERI Parliamentary Constituency (KERALA)

Notes[edit]

  1. ^ "Online obituary". Retrieved 2008-09-06. 
  2. ^ "Past members of Lok Sabha". Archived from the original on 2008-06-16. Retrieved 2008-09-06. 
  3. ^ "Introduction - All India Muslim Majlis-e-Mushawarat website". Retrieved 2008-09-06. 

2005 ഏപ്രിൽ 27 ഹിജ്റ വര്ഷം 1426 റബിയുൽ അവ്വൽ 18 ബുധൻ , അന്നത്തെ പ്രഭാതം ഉണര്ന്നത് ഇന്ത്യ യിലെ ന്യൂന പക്ഷങ്ങളുടെ അത്താണിയും മുസ്ലിം ഉമ്മത്തിന്റെ കണ്ണീർ ഒപ്പാൻ വാര്ധക്യതിലും ഓടി നടന്നിരുന്ന ന്യൂനപക്ഷങ്ങല്ക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ച ഇതിഹാസ നായകൻ മെഹബൂബെ മില്ലത്ത് ഇബ്രാഹിം സുലൈമാൻ സേട്ട് സാഹിബ്‌ ഈ ലോകത്തോട് വിട പറഞ്ഞ വാർത്ത‍യോടെയായിരുന്നു ചരിത്ര താളുകളിൽ കുറിക്കപെട്ട യുഗ പുരുഷന്റെ മരണ വാർത്ത‍ അദ്ധേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾക്കും അദ്ധേഹത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവര്ക്കും താങ്ങാനാവാത്ത ആഗാതമായിരുന്നു .നിലക്കാത്ത കണ്ണീരുമായി സ്വന്തം പിതാവ് നഷ്ടപെട്ട വേദനയോടെ അനുയായികളും സ്നേഹിക്കുന്നവരും ബംഗ്ലോരിലെ വസതിയിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി .

           നിര്ഭാഗ്യകരമെന്നു പറയട്ടെ മരണ വീട്ടിൽ ഒരു അനാവശ്യ വിവാദം സൃഷിടിക്കാനും   ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ  തള്ളി പറഞ്ഞവർ മരിച്ചു കിടക്കുന്ന സേട്ട് സാഹിബിനെ വോട്ട് രാഷ്ട്രീയത്തിന് വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കാൻ നടത്തിയ ഹീനമായ ശ്രമത്തെ സേട്ട് സാഹിബിനെ എന്നും നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് സ്നേഹിച്ചിരുന്നവർ അന്ഗീകരിച്ചില്ല . ഒരു പക്ഷെ 82 വര്ഷത്തെ സേട്ട് സാഹിബിന്റെ ജീവിതത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ മത ഭേദമെന്നെ എല്ലാവരും ആദരിച്ചപ്പോൾ ,അന്ഗീകരിച്ചപ്പോൾ   "പെട്ടു തേങ്ങ " എന്ന്  വിളിച്ചു അവഹെളിച്ചവർ തന്നെ മയ്യത്തിന്  അവകാശ വാദവുമായി എത്തിയത് ആര്ക്കും ഉൾകൊള്ളാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല .
                 ഒടുവിൽ ഏപ്രിൽ 28 ഉച്ചയ്ക്ക് 12 മണിക്ക് ബംഗ്ലൂരിലെ കുദ്ധൂസ് സാഹിബ്‌ ഖബര് സ്ഥാനിൽ ധീര യോധാവിനു പ്രിയ പത്നിയുടെയും മാതാവിന്റെയും അരികിലായി അന്ത്യ  വിശ്രമം  
                മൈസൂരിലെ കുച്ച് മേമൻ വിഭാഗത്തിലെ സമ്പന്ന വ്യവസായ   കുടുംബത്തിലെ മൊഹമ്മദ്‌ സുലൈമാൻ സേടിന്റെയും തലശേരിയിലെ സൈനബ യുടെയും മകനായി 1922 നവംബർ 3 ബങ്ങലൂരിൽ ജനിച്ച ഇബ്രാഹിം സുലൈമാൻ സേട്ട് സാഹിബ്‌ തലശേരിയിലെ ബ്രണ്ണൻ  സ്കൂളിൽ നിന്ന് പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം പൂര്ത്തികരിച്ചു . 1937 ല് മംഗലാപുരം  സെന്റ്‌  അലൊഷിയസ് ഹൈ സ്കൂളിൽ നിന്ന് ഹൈസ്കൂൾ പഠനം നടത്തവേ പിതാവ് മുഹമ്മദ്‌ സുലൈമാൻ സേടിന്റെ  പെട്ടെന്നുണ്ടായ മരണം മൂലം തുടര് പഠനം ബംഗ്ലൂരിലെ സെന്റ്‌ ജോസഫ്‌ ഹൈ സ്കൂളിലേക് മാറേണ്ടി വന്നു തുടര്ന്ൻ സെന്റ്‌ ജോസഫ്‌ കോളേജ് ൽ നിന്ന് സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിലും ചരിത്രത്തിലും ബിരുദം നേടി 
             1941 ൽ MSF  ന്റെ മലബാര്  ജില്ലാ  സമ്മേളനത്തിൽ  ആൾ ഇന്ത്യ മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ സമുന്നതരായ നേതാക്കൾ വെദിയിലിരിക്കെ 19 കാരാനായ  ഒരു കൊച്ചു പയ്യന്റെ പ്രസംഗം  ഏവരുടെയും പ്രശംസ പിടിച്ചു പറ്റി  ,ഇന്ത്യ കണ്ട ഏറ്റവും മികച്ച ആദര്ഷവാനായ രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു അത് .
              കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു ശേഷം 1943 ൽ മൈസൂരിലെ കൊലാരിലും മേലപ്പയിലും അധ്യാപക  ജോലി ചെയ്തു തുടർന്ന് സര്ക്കാര് ജോലിയിലുള്ളവർ രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്ത്തനം  പാടില്ല  എന്നുള്ളതിനാൽ അധ്യാപക ജോലി രാജിവെക്കുകയും പിന്നീടുള്ള ജീവിതം മുഴുവൻ ഇന്ത്യയിലെ ന്യൂന പക്ഷങ്ങളുടെയും  പിന്നോക്ക വിഭാഗക്കാരുടെയും യാധനകളും പീഡനങ്ങളും  നേരിട്ടരിയാനും  അവരുടെ കണ്ണീരോപ്പാനും സമർപ്പിക്കുകയായിരുന്നു , 
                   1960 മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ കേരള സംസ്ഥാന സെക്രടറി യും  1961 സംസ്ഥാന വൈസ് പ്രസിഡന്റ്‌ ആയും 1962 മുതൽ 73 വരെ ദേശിയ സെക്രടറി ആയും 1973 മുതൽ 1992 വരെ  മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ ദേശിയ പ്രസിഡന്റ്‌ ആയും പ്രവര്ത്തിച്ചു  , 1960 മുതൽ കേരള ത്തിലെ  വിവിധ  മണ്ഡലങ്ങളെ  പ്രധിനിധികരിച്ചു  തുടര്ച്ചയായി 36 വര്ഷം ഇന്ത്യൻ പാർലിമെന്റിൽ അങ്ങമായി .ന്യൂന പ്ക്ഷങ്ങല്ക്കും   മുസ്ലിം സമുദായത്തിനും വേണ്ടി ശക്തമായി ശബ്ടിക്കാനും , അവരുടെ ഉന്നമനതിനുമായി പ്രവര്ത്തിച്ചു . ഈ കാല ഘട്ടത്തിലുള്ള ഭരണ  നെത്രതവുമായി അടുത്ത  സൌഹ്രധം നില നിന്നിരുന്നുവെങ്കിലും  വ്യക്തി പരമായ ഒരു നെട്ടങ്ങല്ക്കും ആ ബന്ധത്തെ ഉപയോഗിക്കാൻ സേട്ട് സാഹിബ്‌ ശ്രമിച്ചില്ല 
        1962 ൽ ജബല്പൂരിലും 2002 ൽ മാറാടും 

മഹാ രാഷ്ട്രയിലെ ബീവണ്ടി യിലും ജംഷഡ് പൂരിലും മീററ്റിലും മുസ്ലിം ന്യൂന പക്ഷം വര്ഗീയ ഫാസിസ്റ്റ് സന്കികലാൽ അക്രമിക്കപെട്ട് വേദന കൊണ്ട് പുളയുമ്പോൾ സ്വന്തം ആരോഗ്യ സ്ഥിതിയെ കുറിച്ചോ കുടുംബത്തെയോ മറന്നു അവരെ സമാശ്വസിപ്പിക്കാൻ ഓടി എത്തിയ ആത്മീയത യുടെ അര്‍ത്ഥം അറിഞ്ഞ ഒരേ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്., പകരം വെക്കാൻ കഴിയാത്ത മഹാനായ മെഹബൂബെ മില്ലാത് ഇബ്രാഹിം സുലൈമാൻ സേട്ട് സാഹിബായിരുന്നു ,

രാജ്യത്തിൻറെ എത് കോണിലും മുസ്ലിം സമുദായം  യധന  അനുഭവിക്കുമ്പോഴും  അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ജീവിത അവസാനം വരെ സേട്ട് സാഹിബ്‌ ഓടി എത്തുമായിരുന്നു 
         1992 ൽ കൊണ്ഗ്രെസ്സിന്റെ മൌനാനുവാദത്തോടെ ഉത്തര പ്രദേശിൽ  കല്യാണ്‍  സിംഗ് സര്ക്കാരിന്റെ ഒത്താശയോടെ ബാബറി മസ്ജിദിന്റെ മിനാരങ്ങൾ സംഘ  പരിവാര്  ക്കാര്  തകർക്കപെട്ടപ്പോൾ കൊണ്ഗ്രെസ്സ് നിലപാടുകല്കെതിരെ ശക്തമായി ശബ്ദമുയര്താനും   കൊണ്ഗ്രെസ്സുമായുള്ള സഖ്യ കക്ഷി  ഭരണം  ഉപേക്ഷിച്ചു  പുറത്തു  വരാനും അന്നത്തെ മുസ്ലിം ലീഗ് ദേശീയ യോഗത്തിൽ സേട്ട് സാഹിബ്‌ ആവശ്യപെട്ടു , സമദാനി അടക്കം അനേകം അംഗങ്ങൾ  സേട്ട് സാഹിബിന്റെ നിലപാടുകളോട് യോജിപ്പ്  പ്രകടിപ്പിച്ചെങ്കിലും, കൊണ്ഗ്രെസ്സിന്റെ വീഴ്ച ഉയരത്തി കാട്ടാനും അത് തെറ്റായിരുന്നു വെന്ന് ഉറക്കെ പറയാനും മന്ത്രി കസേരകൾ വലിച്ചെറിയാനും തന്റേടം കാട്ടുന്നതിന് പകരം സുലൈമാൻ സേട്ട് സാഹിബിനെ മുസ്ലിം ലീഗിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുകയായിരുന്നു ചെയ്തത് 

അധികാരത്തിന്റെ സോപാനത്തിൽ ആനന്ദത്തിൽ മതിമറന്ന മുസ്ലിം ലീഗ് സമുദായ ത്തെയും ബാബാരി മസ്ജിദിനെയും കണ്ടില്ലെന് നടിക്കുകയായിരുന്നു

         1994 ഏപ്രിൽ 23 നു ഡൽഹിയിൽ തന്നോടൊപ്പം നില്കുന്നവരുടെ ഒരു യോഗം ചേരുകയും ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ലീഗ് എന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിൻ ജന്മം നല്കുകയും ചെയ്തു തന്റെ അവസാന ശ്വാസം വരെയും , 2005 ഏപ്രിൽ 25 നു നെഞ്ച് വേദനയെ തുടർന്ന് ബംഗ്ലൂരിലെ മണിപ്പാൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചപ്പോഴും അദ്ധേഹത്തിന്റെ വേദന അടുത്ത ദിവസം കോഴിക്കോട് നടക്കുന്ന ഐ എൻ എല് സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അനുവദിക്കാതതിലായിരുന്നു  , അവസാനം മരണം മുന്നില് കണ്ടപ്പോഴും സേട്ട് സാഹിബ് നല്കിയ വസിയത് തന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തെ ശക്തിപെടുതാനും സമുദായത്തിന് വേണ്ടി പ്രവര്തിക്കാനുമായിരുന്നു . സേട്ട് അവസാന ആഗ്രഹമെന്ന നിലയില അദ്ധേഹത്തിന്റെ സന്ദേശം മകൻ സിറാജ് ഇബ്രാഹിം ഐ എൻ എല് വേദികളിൽ വായിക്കുകയുണ്ടായി .82 അം വയസ്സിൽ ഇഹലോക വാസം വെടിയുമ്പോൾ , ഇന്ത്യൻ മുസൽമാനു  വേണ്ടി 36 വര്ഷം  പാർലിമെന്റിൽ കേട്ട ഗര്ജനവും , പറയാനുള്ളത് എത്ര ഉന്നതനാന്നെങ്കിലും മുഖത്ത് നോക്കി പറയാനുള്ള ആര്ജവം കാട്ടിയ , പ്രവര്തിക്കാൻ സാധിക്കുന്നത്   മാത്രം  പറയുകയും  പറയുന്നത്  മാത്രം  പറയുകയും  ചെയ്ത  ,  ഇന്ത്യ കണ്ട ഏറ്റവും മികച്ച പൊതു പ്രവര്തകനായി രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്ത്തനം എന്താണെന്ന കാണിച്ചു തന്ന , രാഷ്ട്രീയ വിദ്യര്തികല്ക്ക് പഠിക്കാനുള്ള പാഠ പുസ്തകമായി   , സമ്പന്ന കുടുംബത്തില അമീറായി ജനിച്ച ഒടുവില ഫകീരായി  ഈ ലോകത്തോട്‌ വിട പറയുകയായിരുന്നു .
         സേട്ട് സാഹിബിന്റെ വിടവ് ഒരിക്കലും മായാത്ത നൊമ്പരമായി ജനമനസ്സുകളിൽ ഇന്നും അവശേഷിക്കുന്നു .

ഒരു ആവേശമായിരുന്നു സേട്ടു സാഹിബ്.. ഒരു ജനതയുടെ ഹൃദയ വികാരം സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ പരിസരത്തേക്കാവാഹിച്ച മുജദ്ദിദ്‌. ഒരു പിഞ്ചു കുഞ്ഞിനെ പോലെ കരയാനും ഒരു സിംഹത്തെ പോലെ ഗർജ്ജിക്കാനും സേട്ടു സാഹിബിന് കഴിയുമായിരുന്നു..

                  സേട്ട് സാഹിബിന്റെ വിയോഗത്തോടെ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ലീഗ് ന്റെ നേത്രത്വം അര്ഹമായ , ശക്തമായ കൈകളിൽ തന്നെ എത്തി ചേരുകയായിരുന്നു .. യഥാർത്ഥ  പിന്ഗാമിയായി പ്രൊഫസർ മുഹമ്മദ്‌ സുലൈമാന്റെ സാഹിബ് പാർട്ടിയുടെ നേത്രത്വം ഏറ്റെടുത്തു
                    
           
ന്യൂനപക്ഷ രാഷ്ട്രീയം അനാഥമായി എന്നതാണ് സേട്ടു സാഹിബ് നമുക്ക് വരുത്തിവെച്ച കാതലായ നഷ്ടം. യത്തീമായ ഒരു ജനത, ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ ഇരുളിൽ തപ്പുന്നു.. 

തൊപ്പിയണിഞ്ഞ് അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ സത്യ പ്രതിജ്ഞ എടുത്തവർ നമുക്ക് പേരിന് സഹമന്ത്രിമാരായുണ്ട്. സേട്ടു സാഹിബിന് എത്തപ്പെടാൻ പറ്റാത്ത ഉയരങ്ങളിൽ ആരെത്തിയാലും സേട്ടു സാഹിബിന് നൽകാൻ കഴിഞ്ഞ സുരക്ഷിതത്വം നൽകാൻ ഇത്തരം നാടക നടന്മാർക്കായിട്ടില്ല മുസ്ലിം ലീഗ് എന്നാ പ്രസ്ഥാനം അധികാരത്തിനും പണത്തിനും പിന്നാലെ പോയപ്പോൾ ഇന്ത്യയിലെ മുസ്ലിം സമൂഹവും ന്യൂനപക്ഷവും സേട്ട് സാഹിബിന്റെ മരണത്തോടെ അനാധരാവുകയായിരുന്നു . പിൽ കാലത്ത് ഒറിസ്സയിലും ഉത്തര പ്രദേശിലും രാജ്യത്തിൻറെ മറ്റു പ്രദേശങ്ങളിലും മുസ്ലിം സമൂഹം വര്ഗീയതയുടെ പേരില് അക്രമിക്കപെട്ടപ്പോൾ , ന്യൂന പക്ഷങ്ങൾ യാധന അനുഭവിക്കുമ്പോൾ അവര്ക്ക് വേണ്ടി ശബ്ദിക്കാന് , അവരുടെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ സേട്ട് സാഹിബിന്റെ കുറവ് നാം കണ്ടു . പാർലിമെന്റിൽ മുസ്ലിം സമുദായത്തിന്റെ ശബ്ദം നിലചിരിക്കുകയായിരുന്നു , സേട്ട് സാഹിബിനു ശേഷം നിലച്ചിരുന്ന ശബ്ദം വീണ്ടെടുക്കാൻ ഹൈദരബാദിൽ നിന്നുള്ള യുവ എം പി അസദുദ്ദിൻ ഒവൈസി ക്ക് സാധിക്കുമെന്ന് അദ്ധേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രതീക്ഷ നല്കുന്നു.

          ഇന്ത്യയുടെ അയൽ രാജ്യമായ ബർമയിൽ മുസ്ലിം സഹോദരങ്ങളെ  ജീവനോടെ  ച്ചുട്ടുകരിക്കുംബോഴും ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കാതെ ആട്ടി ഓടിക്കുമ്പോഴും പ്രതിഷേധിക്കാനോ ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം ബർമ എംബസ്സിക്ക് മുന്നില് ഒരു പ്രതിഷേധ   പ്രകടനം നടത്താനോ സമുദായത്തിന്റെ വാക്താക്കൾ എന്ന്  സ്വയം മുദ്ര കുതുന്നവര്ക്കോ മറ്റോ സാധിച്ചില്ല അവിടെയാണ് നാം മെഹബൂബെ മില്ലത്തിന്റെ കുറവ് നേരിട്ടറിയുന്നത് , ഗാസ യിലെ മുസ്ലിങ്ങളെ ഒന്നടങ്കം ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുമ്പോൾ ഇസ്രയേലിനെതിരെ ശബ്ദിക്കാനോ , ഇസ്രയേലുമായി ശക്തമായ  ബന്ധം  സ്ഥാപിക്കുന്ന  കൊണ്ഗ്രെസ്സ് ഗവണ്‍മെന്റിനോട്  ഒന്ന് പ്രതിഷേധിക്കാൻ പോലും ആരും തയ്യാറായില്ല എന്നത് തീര്ത്തും  നിരാശ ജനകം ,അധികാര സ്ഥാനം നില നിരത്താൻ വേണ്ടി എന്ത് തോനിവാസതിനും കൂട്ട് നില്ക്കുന്ന ഇന്നത്തെ  രാഷ്ട്രീയ  നേതാക്കൾ രാജ്യത്തിനും സമുദായത്തിനും ബാധ്യത ആയി മാറുന്നു . ഒരായിരം   ദിവസം  പണത്തിനും  അധികാരത്തിനും  വേണ്ടി മൌനിയായി ഇരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഒരൊറ്റ ദിവസം മെഹെബൂബെ മില്ലതിനെ പോലെ ഗര്ജിക്കുന്ന സിംഹമായി പ്രവര്തിക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു പോകുന്ന നിമിഷം 
          മുസ്ലിം ലീഗ് അധികാരത്തിനും പണത്തിനും പിന്നാലെ പോയപ്പോൾ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ലീഗിന്റെ ശക്തി പെടുത്തേണ്ടതിന്റെ   ആവശ്യകതയും സേട്ട് സാഹിബിന്റെ  സ്വപ്നങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും പൂര്തികരിക്കുന്നതിനു   വേണ്ടി നാഷണൽ ലീഗിനെ ശക്തിപെടുതാനു  അഹാനം  ചെയ്യുകയും  അദ്ധേഹത്തിന്റെ വസിയതായി ഈ പാർട്ടിയെ ശക്തിപെടുതുമെന്നും പാർട്ടി വേദികളിൽ പരഞ്ഞ് കണ്ണീരു വാര്ത്ത അദ്ധേഹത്തിന്റെ മക്കളും ഒടുവിൽ  സ്വന്തം  പിതാവിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ വലിചെറിഞ്ഞ്  മുസ്ലിം ലീഗ് വെച്ച് നീട്ടിയ അപ്പ കഷ്ണങ്ങൾക്ക് മുന്നില് ആട്ടിൻ തോലണിഞ്ഞ ചെന്നായിക്കളുടെ കൂടാരതിലെക്ക് കയറി പോവുകയായിരുന്നു
                      ബാബറി മസ്ജിദിന്റെ പേരില് ശക്തമായ നിലപാട് എടുത്തപ്പോൾ തള്ളി പറഞ്ഞവരും ,അവഹെളിച്ചവരും, സൌഹ്രദം നടിച്ചു വഞ്ചിചവരും   ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അദ്ധേഹത്തെ ഭയന്നവർ മരണ ശേഷം അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഫോട്ടോ പാർട്ടി ഓഫീസികളിലും മറ്റും വെച്ച് പ്രവര്തിക്കേണ്ടി  വന്നു  എന്നത് തന്നെ  സേട്ട് സാഹിബിന്റെ വഴി ആയിരുന്നു ശരി എന്ന് തെളിയിക്കുന്നതായിരുന്നു

മുസ്ലിം യുവാക്കളെ കെട്ടി ചമച്ച കഥകൾ മെനഞ്ഞ് തടവറയിൽ ഇടുമ്പോഴും ,ഒരു വിഭാഗത്തെ മാത്രം ലക്‌ഷ്യം വെച്ച് യു എ പി എ പോലുള്ള കരി നിയമങ്ങൾ രാജ്യത്ത് നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ മൗനാനുവാദം നല്കി പാർലിമെന്റിൽ പല്ല് കൊഴിഞ്ഞ സിംഹത്തെ പോലെ മുസ്ലിം ലീഗ് ജന പ്രധിനിധികൾ കയ്യും കെട്ടി ഇരിക്കികുകയായിരുന്നു , ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ സേട്ട് സാഹിബ് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ പാർലിമെന്റിൽ കേള്ക്കാമായിരുന്നു ആ സിംഹ ഗര്ജനം ,

          ഒരു മനുഷ്യന്റെ  ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപെട്ട കാലഘട്ടം  വിജാരണ തടവുകാരനായി പാർപ്പിച്ചപ്പോൾ അതിനെതിരെ ശബ്ടിക്കാനും അബ്ദുൽ നാസർ മഅദനി എന്ന വിജാരണ തടവുകാരനെ  ജയിലിൽ ചെന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്കാനും ദൈര്യം പകരാനും സേട്ട് സാഹിബ്  തയ്യാറായിരുന്നു , പതിറ്റാണ്ടുകൾ വിജാരണ തടവുകാരനായി പാര്പ്പിച് ഒടുവിൽ വെറുതെ വിട്ടപ്പോൾ  അദ്ദേഹത്തിന്  അനുഭവികേണ്ടി വന്ന അനീതിയെ തുറന്നു കാട്ടാനോ ,നീതി നിഷേധിക്കപെട്ട നീതി പീഡ്ഡതിന്റെ   പരാജയത്തെ തുറന്നു  കാട്ടാനോ ശ്രമിക്കേണ്ട സമുദായ പാർട്ടിയുടെ നേത്രത്വം  അദ്ധേഹത്തെ കൊള്ളരുതാതവനായും വിശ്വാസിക്കാന് കൊള്ളാത്തവനായും  മുദ്ര കുത്തുകയായിരുന്നു , ചുരുങ്ങിയ ഇടവേളക്ക് ശേഷം വീണ്ടും പിന്നാമ്പുറത്ത് നിന്ന് വ്യക്തമായ തിരകഥ എഴുതി കര്ണാടക പോലീസ്  നെ കൊണ്ട് അഭിനയിപ്പിക്കുമ്പോഴും , അദ്ധേഹത്തിന്റെ നിരപരാധിത്വം പകൽ പോലെ വ്യക്തമായിട്ടും  അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി ശബ്ദിക്കാൻ  ആരും  തയ്യാറായില്ല  എന്നത് ദൌർഭാഗ്യകരം .  കേന്ദ്രത്തിലും കേരളത്തിലും സഖ്യ കക്ഷി ആയി ഭരിക്കുന്ന സമുദായ പാർട്ടി കണ്ടില്ലെന്നു നടികുമ്പോൾ സമുദായത്തിന് വേണ്ടി ശബ്ദമുയര്താൻ  

സേട്ട് സാഹിബ്‌ നമുക്ക് നല്കിയിരുന്ന സുരക്ഷിത്വം നാം തിരിച്ചറിയുന്നു , സേട്ട് സാഹിബിന്റെ അഭാവം ഇന്ത്യയിലെ മുസ്ലിം സമൂഹം അനുഭവിച്ചറിയുന്നു

                                     ശരീഫ് ചെമ്പിരിക്ക 
                                      ഖസബ് ഒമാൻ

External links[edit]

Information from the following websites:

Indian politics history no anyone like this help full leader go befor