Mangala Sutta

From Wikipedia, the free encyclopedia
Jump to: navigation, search

The Mangala Sutta (Burmese: မင်္ဂလသုတ် Mingala thoke, Thai: มงคลสูตร, Khmer: មង្គលសូត្រ mongkhol sut, Sanskrit "mahāmaṅgalasūtra", "महामङ्गलसूत्र", Tibetan "བཀྲ་ཤིས་ཆེན་པོའི་མདོ།") is a discourse (Pali: sutta) of the Buddha on the subject of 'blessings' (mangala, also translated as 'good omen' or 'auspices' or 'good fortune').[1] In this discourse, the Buddha describes 'blessings' that are wholesome personal pursuits or attainments, identified in a progressive manner from the mundane to the ultimate spiritual goal. In Sri Lanka this is known as "Maha Mangala Sutta" and this sutta considered to be part of "Maha Pirith".

This discourse is recorded in Theravada Buddhism's Pali Canon's Khuddaka Nikaya in two places: in the Khuddakapāṭha (Khp 5), and in the Sutta Nipāta (Sn 2.4).[2] In the latter source, the discourse is called the Mahāmangala Sutta. It is also traditionally included in books of 'protection' (paritta). It is also found in the Tibetan Canon, in the Kangyur (བཀའ་འགྱུར།).

Content[edit]

It was preached at Jetavana Temple in answer to a question asked by a deva as to which things in this world could truly be considered blessings (mangalāni). The sutta describes thirty-eight blessings in ten sections,[3] as shown in the table below:

Gp.1 Not associating with fools Associating with the wise Expressing respect to those worthy of respect
Gp.2 Living in an amenable location Having meritorious deeds in one's past Setting oneself up properly in life
Gp.3 Learnedness Artfulness Self-discipline Artful speech
Gp.4 Filial piety Cherishing one's children Cherishing one's spouse Not leaving work undone
Gp.5 Generosity Dhamma practice Caring for extended family Blameless work
Gp.6 Avoiding unwholesomeness Not drinking intoxicants Non-recklessness in the Dhamma
Gp.7 Respect Humility Contentment Gratitude Listening regularly to Dhamma teachings
Gp.8 Patience Openness to Criticism Sight of a True Monk Regular discussion of the Dhamma
Gp.9 Practising Austerities Practising the Brahma-faring Seeing the Four Noble Truths Attainment of Nirvana
Gp.10 Mind free of Worldly Vicissitudes Sorrowlessness Free of Subtle Defilements Blissful Mind

Mahā Maṅgala Sutta[edit]

Evaṃ Me Sutaṃ Ekaṃ Samayaṃ Bhagavā Sāvatthiyaṃ Viharathi Jethavane Anāṭhapiṇḍikassa Ārāme Atha Kho Aññatarā Devatā Abhikkanthāya Rattiyā Abhikkantavaṇṇā Kevalakappaṃ Jetavanaṃ Obhāsetvā Yena Bhagavā Ten'upasaṅkami Upasaṅkamitvā Bhagavantaṃ Abhivādetvā Ekamantaṃ Aṭṭhāsi Ekamantaṃ Ṭhitā Kho Sā Devatā Bhagavantaṃ Gāṭhāya Ajjhabhāsi:

1.

  Bahū Devā Manussā Ca - Maṅgalāni Acintayuṃ
  Ākaṅkhamānā Sotthānaṃ - Brūhi Maṅgalamuttamaṃ

2.

  Asevanā Ca Bālānaṃ - Paṇḍitānañ Ca Sevanā
  Pūjā Ca Pūjanīyānaṃ - Etaṃ Maṅgalamuttamaṃ

3.

  Paṭirūpadesavāso Ca Pubbe Ca Katapuññatā
  Attasammāpaṇidhi Ca - Etaṃ Maṅgalamuttamaṃ

4.

  Bāhusccañ Ca Sippañca Vinayo Ca Susikkhito
  Subhāsitā Ca Yā Vācā - Etaṃ Maṅgalamuttamaṃ

5.

  Matāpitu Upaṭṭhānaṃ Puttadārassa Saṅgaho
  Anākulā Ca Kammantā - Etaṃ Maṅgalamuttamaṃ

6.

  Dānañ Ca Dhammacariyā Ca - Ñātakānañ Ca Saṅgaho
  Anavajjāni Kammāni - Etaṃ Maṅgalamuttamaṃ

7.

  Āratī Viratī Pāpā Majjapānā Ca Saññamo
  Appamādo Ca Dhammesu - Etaṃ Maṅgalamuttamaṃ

8

  Gāravo Ca Nivātho Ca Santuṭṭhi Ca Kataññutā
  Kālena Dhammasavanaṃ - Etaṃ Maṅgalamuttamaṃ

9

  Khantī Ca Sovacassatā Samaṇañ Ca Dassanaṃ
  Kālena Dhammasākacchā - Etaṃ Maṅgalamuttamaṃ

10

  Tapo Ca Brahmacariyañ Ca Ariyasaccānadassanaṃ
  Nibbānasacchakiriyā Ca - Etaṃ Maṅgalamuttamaṃ

11

  Phuṭṭhassa Lokadhammehi Cittaṃ Yassa Na Kampati
  Asokaṃ Virajaṃ Khemaṃ - Etaṃ Maṅgalamuttamaṃ

12

  Etāsisāni Katvāna Sabbathamaparājitā
  Sabbattha Sotthiṃ Gacchanti - Taṃ Tesaṃ Maṅgalamuttamanti

Mahāmaṅgalasūtra (Tibetan)[edit]

bkra shis chen po'i mdo[edit]

འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། །དེ་ནས་ལྷ་དུ་མ་རྣམས་མཚན་མོ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་འོད་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གཅིག་ལ་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་འོད་ཀྱིས་སྣང་བར་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དུ་བཞུགས་པ་དེར་ལྷགས་ཏེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས། ལྷ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མང་དུ་ཞུས་སོ། །

0. (Not found in the Pali version) ལྷ་དང་མི་རྣམས་མང་པོ་ཡིས། །བཀྲ་ཤིས་པས་ནི་བསམ་གྱུར་པ།། བཀྲ་ཤིས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་། །བཀྲ་ཤིས་མཆོག་ནི་གསུང་དུ་གསོལ་།།

1. ལྷའི་ཡང་ལྷ་ཡིས་བཀའ་སྩལ་པ། །སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇོམས། ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་དོན། །བཀྲ་ཤིས་དེ་རྣམས་ཁྱེད་ལ་བཤད་།། ༡ 2. བྱིས་པ་རྣམས་ལ་བསྙེན་མི་བྱ། །མཁས་པ་རྣམས་ལ་བསྙེན་པར་བྱ།། མཆོད་ལ་མཆོད་པ་འི་ལན་བྱ་བ། །འདི་ནི་མཆོག་གི་བཀྲ་ཤིས་སོ།། ༢ 3. སྔར་བྱས་པ་ཡི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །འཐུན་པའི་ཡུལ་དུ་གནས་པ་དང་། ། བདག་ཉིད་མཆོག་གི་སྨོན་ལམ་བྱ། །འདི་ནི་མཆོག་གི་བཀྲ་ཤིས་སོ།། ༣ 4. བདེན་དང་ལག་པའི་བཟོ་དང་ནི། །འདུལ་བའི་སྦྱོར་བས་ལེགས་པར་བསླབ།། གང་གིས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཚིག །འདི་ནི་མཆོག་གི་བཀྲ་ཤིས་སོ།། ༤ 5. ཕ་དང་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ། །བུ་དང་ཆུང་མ་རྗེས་སུ་བཟུང་། ། མི་མཐུན་པ་ཡི་ལས་མི་བྱ། འདི་ནི་མཆོག་གི་བཀྲ་ཤིས་སོ།། ༥ 6. སྦྱིན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། །གཉེན་འདུན་རྣམས་ནི་རྗེས་སུ་གཟུང་།། ཁ་ན་མ་ཐོའི་ལས་མི་བྱེད། །འདི་ནི་མཆོག་གི་བཀྲ་ཤིས་སོ།། ༦ 7. སྡིག་ལ་དགའ་བ་སྤང་བར་བྱ། །ཆང་གི་བཏུང་བ་རྣམ་པར་སྤང་།། གང་ཞིག་ཆོས་ལ་བག་ཡོད་པ། །འདི་ནི་མཆོག་གི་བཀྲ་ཤིས་སོ།། ༧ 8 གློ་བུར་བླ་མ་གུས་པར་བྱ། །བྱས་པ་ཤེས་ཤིང་གུས་པར་བྱ།། དུས་སུ་ཆོས་ནི་མཉན་པར་བྱ། །འདི་ནི་མཆོག་གི་བཀྲ་ཤིས་སོ།། ༨ 9 ཚིག་ངན་པ་ནི་བཟོད་པར་བྱ། །དགེ་སྦྱོང་རྣམས་ནི་མཐོང་བར་བྱ།། དུས་སུ་ཆོས་ཀྱི་འབེལ་གཏམ་བྱ། །འདི་ནི་མཆོག་གི་བཀྲ་ཤིས་སོ།། ༩ 10 དཀའ་ཐུབ་་དང་ནི་ཚངས་སྤྱོད་བྱ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བར་བྱ། ། མྱང་ངན་འདས་པ་མངོན་སུམ་བྱ། །འདི་ནི་མཆོག་གི་བཀྲ་ཤིས་སོ།། ༡༠ 11 འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལ་དྲིས་པ་ན། །གང་ཞིག་སེམས་ནི་གཡོ་མི་བྱ། ། མྱ་ངན་མི་དགའ་མེད་བཟོད་བྱ། །འདི་ནི་མཆོག་གི་བཀྲ་ཤིས་སོ།། ༡༡ 12 དེ་ལྟར་བཤད་པར་བྱས་པ་རྣམས། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་རྒྱལ་བ་དང་།། ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཞི་བར་འགྲོ། །དེ་རྣམས་དེ་ལ་མཆོག་བཀྲ་ཤིས།། ༡༢

བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། ལྷ་དེ་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། །།བཀྲ་ཤིས་ཆེན་པོའི་མདོ་རྫོགས་སྷོ།། །།

Maha Mangala Sutta[edit]

MahamangalaSuthraya.jpg

Traditional context[edit]

The post-canonical Pali Commentary [4] explains that at the time the sutta was preached there was great discussion over the whole of Jambudvipa regarding the definition of blessings. The devas heard the discussion and argued among themselves till the matter spread to the highest Brahmā world. Then it was that Sakka suggested that a deva should visit the Buddha and ask him about it.

This sutta is one of the suttas at the preaching of which countless devas were present and countless beings realized the Truth.[5]

Uses[edit]

The sutta is often recited, and forms one of the commonest pieces of chanting used for the Paritta. To have it written down in a book is considered an act of great merit.[6]

History[edit]

King Dutthagamani once attempted to preach the Mangala Sutta at the Lohapasada, but he was too nervous to proceed.[7]

The preaching of the Mangala Sutta was one of the incidents of the Buddha's life represented in the Relic Chamber of the Ruwanwelisaya.[8]

See also[edit]

  • Paritta (Buddhist Protective Discourses)

References[edit]

  1. ^ For example, Rhys Davids & Stede (1921-25), p. 513, entry for "Mangala" (retrieved 08-28-2008 from "U. Chicago" at http://dsal.uchicago.edu/cgi-bin/philologic/getobject.pl?c.2:1:3740.pali) translates mangala as 'good omen, auspices, festivity.'
  2. ^ Sn, pp. 46f
  3. ^ Khp.pp.2f
  4. ^ KhpA.vii.; SnA.i.300
  5. ^ SnA.i.174; BuA.243; AA.i.57,320
  6. ^ MA.ii.806
  7. ^ Mhv.xxxii.43
  8. ^ Mhv.xxx. 83

Sources[edit]

External links[edit]

[* Chandrabodhi chants the Mahamangala Sutta and other suttas in an 'Indian style' at [1] and Sangharakshita reads the Mahamangala and Karaniyametta suttas, although with other readings from the Pali Canon at [2] both retrieved from freebuddhistaudio.com